Akademia Coachów Wewnętrznych

Metodologia

Metody prowadzenia zajęć:

  • symulacje,
  • ćwiczenia warsztatowe,
  • case study,
  • praca w grupach,
  • mini wykłady,
  • odgrywanie ról,
  • dyskusje,
  • indywidualny coaching.

Symulacja firmy w ACW, a tradycyjny kurs coachingu

Symulacja firmy wdrążającej coaching to o wiele więcej niż tradycyjne warsztaty uczące coachingu. Symulacja zwiększa poziom zaangażowania w proces uczenia się. Uczestnicy tworzą firmę, relacje i procesy biznesowe z wykorzystaniem coachingu.

Podczas tradycyjnego szkolenia z zakresu coachingu ćwiczysz umiejętności prowadzenia coachingu w wyjątkowej grupie przyszłych coachów (ludzi otwartych, tolerancyjnych i wyrozumiałych). Po zakończeniu kursu trafiasz do realnego świata, gdzie możesz spotkać zupełnie innych ludzi.

Co teraz uczynić? Jak przełożyć warsztaty na prawdziwe sytuacje? Ucząc się coachingu w ACW nie musisz się nad tym zastanawiać. W ACW dzięki symulacji firmy, uczysz się coachingu prawie w rzeczywistych warunkach. Czasem łatwych i przyjemnych, a czasem trudnych i wymagających. W naszej symulacji mamy role osób życzliwych i otwartych, ale również osób krytycznie podchodzących do świata, zbuntowanych, przejawiających postawę roszczeniową.

Dzięki temu po ukończeniu ACW jesteś przygotowany do pracy w łatwych jak i trudnych warunkach. W ACW uczysz się coachingu w prawdziwych realiach pracy coacha. W pracy coacha czasem jest cudownie, a czasem nastają trudne chwile. Będąc przygotowanym na dobre i złe sytuacje poradzisz sobie o wiele lepiej w praktyce.


Współpraca trenerów

Zajęcia prowadzone są na dwóch płaszczyznach: uczestnika oraz coacha. Biorąc w nich udział poznajesz coaching jako uczestnik procesu coachingu (klient) oraz jako coach (osoba prowadząca coaching).

Każde zajęcia prowadzone są przez dwóch trenerów. Obaj trenerzy mają ściśle określone role i funkcje. Ich praca składa się z następujących etapów:

  1. Perspektywa uczestnika coachingu
  2. Pierwszy Trener (T1) prowadzi daną symulację, ćwiczenie, bądź zadanie. W tym czasie Drugi Trener (T2) pozostaje obserwatorem.

  3. Omówienie uczestniczenia w ćwiczeniu/zadaniu/coachingu
  4. Po wykonaniu ćwiczenia Pierwszy Trener omawia je wraz z uczestnikami kursu z perspektywy uczestnika. Drugi Trener dalej pozostaje obserwatorem.

  5. Perspektywa Coacha
  6. Teraz Drugi Trener omawia dane ćwiczenie z perspektywy coacha. Opisuje, co zrobił Pierwszy Trener oraz jakie procesy zachodziły podczas wykonywania ćwiczenia.

    Następnie Drugi Trener prowadzi ćwiczenie, w którym uczestnicy kursu pełnią rolę coacha. Tym razem Pierwszy Trener jest obserwatorem.

  7. Omówienie całego ćwiczenia
  8. Pierwszy jak i Drugi trener prowadzą omówienie całego ćwiczenia z perspektywy uczestnika coachingu oraz coacha.

  9. Interwizja trenerów
  10. Po każdych zajęciach trenerzy uczestniczą w interwizji. Omawiają swoją pracę jak i procesy zachodzące podczas zajęć.

  11. Superwizja
  12. Trenerzy uczestniczą również w superwizji – indywidualnych spotkaniach z zewnętrznym superwizorem (S), podczas których omawiają swój sposób prowadzenia zajęć.


Kilka słów o trenerach

Pierwszy Trener prowadzi zajęcia niedyrektywnie. Udziela informacji zwrotnych, wspiera, dba o relacje w grupie. Jest bardziej uczestnikiem niż mentorem. Drugi Trener jest bardziej dyrektywny, pełni również rolę eksperta, mentora. Demonstruje, doradza, mówi co i jak należy wykonać.

Dzięki takiej formie prowadzenia zajęć poznajesz coaching od strony klienta jak i coacha. Trenerzy natomiast mają większy wpływ na proces kształcenia, rozwoju umiejętności uczestników oraz modyfikowanie i dostosowywanie programu ACW do konkretnej grupy uczestników. Dzieje się tak, gdyż kiedy jeden trener prowadzi zajęcia, drugi jest obserwatorem. Podczas omówienia ćwiczenia trenerzy wymieniają się spostrzeżeniami. Mogą również omówić bieżącą sytuację i w odpowiedni sposób zareagować – dostosowując program do danej grupy.